Ciekawe miejsca
Praga
Współczesna Praga nie jest co prawda największym miastem europejskim, lecz cieszy się opinią jednej z najbardziej znanych turystycznych metropolii Europy. Architektura tego miasta to prawdziwa encyklopedia i przekrojowy podręcznik, prowadzący poprzez style i prądy w historii sztuki. Zadziwia niezwykła atmosfera barokowych kościołów i pałaców, gotyckich wież, renesansowych, secesyjnych i kubistycznych domów mieszczańskich, oraz barwny świat karczm i najpek, w których mimo mrowia turystów, każdy znajdzie swój kąt, gdzie zje pyszny posiłek i wychyli kufel wyjątkowego piwa.
Poniżej miejsca w Pradze, których nie można pominąć, będąc w stolicy Czech.
Most Karola
Most Karola tętni życiem aż do późnej nocy. Wypełnia go wielojęzyczny tłum spacerowiczów, sprzedawców pamiątek, ulicznych malarzy i muzyków. Warto przyjść tu po zmierzchu, by podziwiać pieknie oświetlony zamek praski.
Długi na ponad pół kilometra most dziś jest deptakiem spacerowym, ale jeszcze w 1950 r. przez XIV-wieczną budowlę przejeżdżały samochody. Prawie do poł. XVIII wieku był jedynym w Pradze.
Na obu krańcach mostu Karola wznoszą się gotyckie wieże, niegdyś ważne fragmenty fortyfikacji miejskich. Staroměstská mostecká věž, czyli wieża od strony Starego Miasta, pochodzi z końca XIV w. Obecnie mieści punkt widokowy oraz stałą ekspozycję poświęconą mostowi Karola – można m.in. obejrzeć film o astronomicznych i astrologicznych aspektach powstania budowli. Na fasadzie od strony miasta widnieją kopie rzeźb Petra Parléřa (św. Wit, Karol IV i Wacław IV). Po przeciwnej stronie mostu postawiono dwie Malostranské mostecké věže, w których ulokowano stałą ekspozycję Na mostě o mostě – z historie Karlova mostu. Wyższa wieża – podobna do tej od strony Starego Miasta – powstała w 1464 r., a niższa, romańska, to pozostałość po starym moście Judyty.
Złota Uliczka
Złota Uliczka i usytuowane przy niej, przylegające do murów zamkowych maleńkie kolorowe kamieniczki należą do największych atrakcji Pragi. Legenda głosi, że w domkach tych mieszkali alchemicy, którzy na zlecenie cesarza Rudolfa II poszukiwali kamienia filozoficznego i próbowali wyprodukować złoto. W rzeczywistości Rudolf zapewniał alchemikom znacznie bardziej komfortowe apartamenty, a domki przy Złotej Uliczce powstały z myślą o strzelcach zamkowych. Później mieszkali w nich złotnicy (stąd nazwa). W większości uroczych kamieniczek działają sklepy z pamiątkami. Dom nr 22 wynajmowała kiedyś Ottla, siostra Franza Kafki. Pisarz często tu bywał, a czasowo nawet mieszkał i pracował.
Katedra św. Wita
Katedra św. Wita na Hradczanach jest szczególnie cennym zabytkiem architektury gotyckiej, a zarazem jednym z symboli Pragi. Obecna świątynia to już trzeci kościół w tym miejscu.
W świątyni zgromadzono setki dzieł sztuki – na ich dokładne obejrzenie potrzeba kilku dni. Stojąc u stóp świątyni, bezradny turysta odnosi wrażenie, że olbrzymią konstrukcję wciśnięto na zbyt mały dla niej teren – trudno objąć ją wzrokiem, a nie ma miejsca, by się oddalić i spojrzeć z perspektywy. Fasadę wejściową dzieli zaledwie kilkanaście metrów od XVIII-wiecznych budynków.
Spoglądając w górę, widzi się dwie bliźniacze neogotyckie trzykondygnacyjne wieże. Między nimi umieszczono wielkie rozetowe okno z witrażem. Z wnętrza prezentuje się ono jeszcze efektowniej: widać wówczas dokładnie XIX-wieczny witraż ze scenami stworzenia świata (autorstwa Františka Kyseli).
Pod rozetą widnieją wizerunki budowniczych katedry, a na obramowanych bogatymi portalami drzwiach – sceny z dziejów tego miejsca. Aż do XIX w. głównym wejściem do katedry św. Wita była Zlatá brána – wspaniały, zwrócony w stronę starego pałacu królewskiego portal z pierwszego okresu budowy kościoła (zaprojektował go Petr Parléř). Nad trzyczęściowym wejściem umieszczono wielkie okno, a pod nim – XIV- -wieczną mozaikę przedstawiająca Sąd Ostateczny.
Pražský hrad
Obok Rynku Staromiejskiego z Orlojem i mostu Karola Pražský hrad jest główną atrakcją Pragi i całych Czech. Co roku odwiedzają go tysiące turystów. Dla Czechów ma on podobne znaczenie jak dla Polaków Wawel.
Na Hradczanach przez stulecia rezydowali władcy państwa, a wielu z nich spoczywa w katedrze. Zgromadzono tutaj cenne zbiory dzieł sztuki – tak olbrzymie, że ich obejrzenie wymaga przynajmniej kilku dni. Od 1918 r. rezyduje tu prezydent republiki, odbywają się ważne ceremonie państwowe, spotkania z gośćmi z zagranicy i koncerty.
Zamek można zwiedzać, korzystając z biletów łączonych: okruh I (stara część katedry św. Wita z grobowcami czeskich królów i wieżą katedralną, stary pałac królewski ze stałą ekspozycją przybliżającą historię obiektu, bazylika św. Jerzego, wieża Prochowa Mihulka, Złota Uliczka, wieża Daliborka); okruh II (stara część katedry św. Wita z grobowcami królów czeskich i wieżą katedralną, stary pałac królewski, Złota Uliczka, wieża Daliborka); okruh III (Złota Uliczka i wieża Daliborka); okruh IV (bazylika św. Jerzego).
Strażnicy zmieniają się co godzinę, a w południe następuje uroczysta zmiana warty z paradą i muzyką. Ten popis doskonałej musztry odbywa się niedaleko najstarszej w Pradze świeckiej budowli wczesnobarokowej – Matyášovej brány (1614 r.). Schody w bramie prowadzą m.in. do zamkniętej dla zwiedzających Hiszpańskiej Sali oraz do pomieszczeń zajmowanych przez kancelarię prezydenta Czech.
Przez bramę Macieja przechodzi się na drugi dziedziniec, pośrodku którego tryska barokowa fontanna. Tu wzrok przyciąga przede wszystkim kaple sv. Kříže, dzieło Anselma Luraga. Z drugiego dziedzińca przechodzi się do Ogrodów Królewskich.
Szarozielone budynki wokół pierwszego i drugiego dziedzińca, zaprojektowane przez Nicola Pacassiego, właściwie niczym nie zachwycają – monumentalne, klasycystyczne, kryją w środku starsze fragmenty renesansowych i barokowych pałaców. Po lewej stronie drugiego dziedzińca, w dawnych stajniach cesarskich, mieści się Obrazárna Pražského hradu. Zgromadzono w niej wiele prac z kolekcji, którą zaczął tworzyć cesarz Rudolf II, wśród nich dzieła Tycjana, Rubensa, Tintoretta, Veronesego, Brandla. W starych stajniach odkryto pozostałości romańskiej świątyni NMP z IX w. Stała ona poza obszarem ówczesnego grodu.
Trzeci dziedziniec powstał po pożarze w 1541 r. Wchodzi się z niego do kilku ciekawych budowli. Uwagę przyciąga olbrzymia katedra św. Wita. Jej główne odrzwia widać naprzeciwko przejścia z drugiego dziedzińca na trzeci. Po prawej stronie katedry stoi stary pałac królewski ze słynną Salą Władysławowską, a na tyłach świątyni – bazylika oraz klasztor św. Jerzego.
Po lewej stronie katedry wznosi się wieża Prochowa, a obok świątyni kopia XVI-wiecznej rzeźby św. Jerzego walczącego ze smokiem (oryginał w zbiorach muzeum narodowego) oraz granitowy obelisk projektu Josipa Plečnika, upamiętniający ofiary I wojny światowej.
Do pozostałych zamkowych atrakcji (m.in. Złotej Uliczki, baszty Daliborka, Białej Wieży i pałacu Lobkoviców) idzie się uliczką Jiřską, koło klasztoru św. Jerzego. Na końcu Jiřskiej przejście wiedzie do starych schodów zamkowych prowadzących do ulicy Valdštejnskiej i stacji metra Malostranská.
